这里收录唯恐天下不乱，擅长搞沙文主义、极端种族主义的《马来西亚前锋报》的一些文章和相关评论。看看他们如何搞风搞雨，煽动种族情绪。
Melayu jangan jadi bacul
Oleh NOOR AZAM
APA yang dikehendaki oleh orang Cina, India dan Pas ketika ini ialah kuasa politik dan pentadbiran yang lebih besar. Bukannya keadilan dan demokrasi. Maka kerana itu, kuasa politik Melayu yang dipegang oleh UMNO sejak merdeka mestilah dihapuskan. Ini boleh dicapai apabila Pas dan Datuk Seri Anwar Ibrahim menyokong DAP.
Saya mulai dengan imbas kembali beberapa tajuk besar muka depan Mingguan Malaysia dan Utusan Malaysia:
1. "Ketuanan Melayu Tercabar" - 13 April 2008.
2. "Henti Guris Melayu - Peringatan Sultan Azlan Shah kepada semua pihak" - 6 November 2008.
3. "Jangan Persoal - Ketuanan Melayu bukan jenaka yang boleh dipermainkan" - reaksi beberapa menteri kanan UMNO terhadap kenyataan Datuk Seri Dr. Chua Soi Lek - 30 November 2008.
4. "Bangkitlah Melayu - Bersatu hadapi tuntutan kaum lain yang makin keterlaluan" - 15 April 2009.
5. "Peringatan Sultan Azlan - Tindakan cemar institusi raja seperti menyalakan api dalam sekam" - 20 April 2009.
6. "Jangan Melampau - Pakatan pembangkang didesak hentikan tuduhan terhadap SPRM" - 20 Julai 2009.
Banyak lagi seruan dan desakan - dalam bentuk berita, komentar Awang Selamat dan pelbagai bentuk tulisan yang sangat keras dan tajam.
Semuanya merangsang bangsa Melayu bertindak mempertahankan maruah dan keutuhan bangsa.
Orang Melayu, Raja-Raja Melayu dan Kumpulan Utusan Melayu yang selama ini sangat bersabar dan sentiasa sangat berhati-hati menjaga hati orang Cina dan India, sudah tidak boleh tahan lagi.
Kata Awang Selamat, "Hati Awang semakin hari semakin ditoreh-toreh oleh tuntutan pelbagai pihak bukan Melayu yang bersikap terlalu rasis selepas PRU Ke-12."
Akan tetapi semua seruan dan amaran hanya tinggal dalam lipatan akhbar Utusan Malaysia sahaja. Orang Melayu tidak bangunbangun juga.
Pertubuhan Melayu - yang lama dan baru - hanya sekadar mengeluarkan kenyataan marah-marah dan membuat laporan polis sahaja.
GAPENA yang menganjurkan Kongres Perpaduan Melayu yang sangat besar dan penuh bersemanga pun, sampai sekarang tidak nampak sebarang tindakan.
Pemimpin UMNO, termasuk Pemuda pun sekadar mengeluarkan kenyataan dan amaran sahaja.
Serangan dan penghinaan pembangkang dan aktivis politik Cina dan India terhadap Melayu semakin menjadi-jadi. Mereka sengaja menunjukkan keberanian dan tindakan kurang ajar. Cuma mereka belum berarak dan membuka butang seluar seperti sewaktu Tragedi 13 Mei.
Melayu kini sudah jadi bangsa yang takut bertindak. Sultan dan Raja Muda Perak telah melangkah tradisi diraja, tampil ke muka menyampaikan beberapa titah yang sangat berani, tegas dan terus terang.
Memberi amaran kepada Melayu-Islam akan situasi politik kita yang sangat kritikal dan masa depan yang gelap.
Sultan Selangor dan Tengku Mahkota Kelantan menyertai tindakan Sultan dan Raja Muda Perak itu.
Majlis Raja-Raja Melayu mengeluarkan "Kenyataan Akhbar Khas". Suatu amaran keras, yang belum pernah dibuat sebelum ini (Utusan Melayu, 17 Oktober 2008). Tetapi tiada apa-apa tindakan susulan. Maka kita pun jadi lupa.
Benarlah seperti peringatan Tun Dr. Mahathir Mohamad dalam Perhimpunan Agung UMNO beberapa tahun lalu: "Orang Melayu mudah lupa". Penglibatan istana ini menunjukkan kemelut politik di negara kita sudah sangat serius. Memerlukan tindakan segera. Bukan hanya retorik kata-kata.
Situasi politik yang tergambar dalam imbasan akhbar inilah, saya rasa, membuat Dr. Mahathir pun tidak boleh tahan lagi.
Lalu dalam blognya pada 20 Julai lalu, beliau menyiarkan tulisan "Kaki Dalam Kasut". Artikel itu diserang oleh aktivis dan pejuang politik pembangkang Cina dan India sebagai suatu pemikiran yang rasis.
Tidak pelik beliau dituduh rasis. Meski pun Dr. Mahathir hanya menyatakan fakta-fakta sejarah yang benar.
Tuduhan rasis kepada pemimpin Melayu adalah salah satu senjata politik parti pembangkang yang amat berkesan untuk membunuh kuasa politik Melayu, yang sejak merdeka di tangan UMNO.
Apakah sebenarnya cita-cita orang Cina dan India - khususnya DAP yang disokong kuat oleh Pas dan Parti Keadilan Rakyat (PKR)? Malah mereka turut mendapat sokongan Mursyidul Am Pas, Datuk Seri Nik Abdul Aziz Nik Mat, Presiden Pas, Datuk Seri Abdul Hadi Awang dan Anwar sendiri.
Kumpulan ini berdemonstrasi dan memekik-mekik menuntut 'hak, keadilan dan demokrasi'.
Berpuluh-puluh tahun Anwar memegang kuasa besar dan menjalani kehidupan amat mewah dan berpengaruh dalam BN. Ketika itu tidak pernah pun beliau mempersoalkan hak, keadilan dan demokrasi.
Malah beliau menyokong Akta Keselamatan Dalam Negeri (ISA) dikekalkan. Ini baru beberapa tahun lalu. Tentu Anwar belum lupa.
Akhbar rasmi Pas, Harakah pada 5 Julai lalu menyiarkan tajuk besar "Pakatan ganti BN" dengan berita megah: "Himpunan perdana perpaduan 100,000 anjuran pakatan rakyat (pembangkang) di Petaling Jaya, 30 Jun lalu menjadi saksi betapa gabungan Pas, Keadilan (PKR) dan DAP terus mantap dalam usaha meneraju perubahan dan seterusnya menggantikan BN."
Turut dipaparkan ialah foto pemimpin kanan DAP, Lim Kit Siang bersalaman amat erat dengan Abdul Hadi sambil diperhatikan dengan penuh teruja dan megah oleh rakan lama saya, Anwar Ibrahim.
Memang patut benar dimegahkan kerana Anwar yakin tidak lama lagi beliau akan menjadi Perdana Menteri. Musuh lamanya dalam politik lama, sudah dipeluk erat dan mesra.
Bagi Nik Abdul Aziz, musuh yang berkekalan sehingga kiamat adalah "UMNO yang kafir". DAP dan Kit Siang tidak kafir! Pas sanggup memeluk Kit Siang. Juga kerana hendak mendapat kuasa memerintah. Demokrasi dan Islam hanya alat kempen sahaja. Siapakah yang munafik?
Menjadi parti pemerintah adalah hak semua parti yang menang pilihan raya. Berdasarkan jumlah calon Cina dan India dari pakatan pembangkang yang menang pada PRU 12 kita sudah dapat melihat betapa besar kuasa politik yang boleh mereka capai.
Buktinya jelas di Pulau Pinang, Perak, Selangor dan Kuala Lumpur. Dan apabila mereka berkuasa dan meminda Perlembagaan supaya Wilayah Persekutuan juga mengadakan pilihan raya, pastilah mereka akan memerintah ibu negara kita.
Datuk Bandar dan pegawai-pegawai kanan Dewan Bandaraya Kuala Lumpur seperti yang ada sekarang akan bertukar tangan.
Berdasarkan jumlah calon bukan Melayu yang akan menang pada PRU 13 nanti, sudah dapat dibayangkan berapa kementerian penting yang akan mereka pegang.
Siapa akan jadi Ketua Setiausaha Negara, Ketua Setiausaha Kementerian, Ketua Pengarah Jabatan, pegawai-pegawai kanan dan Pegawai Daerah. Siapakah akan jadi pegawai kanan dalam pasukan polis dan angkatan tentera.
Saksikan apa yang telah berlaku di Pulau Pinang, Perak dan Selangor. Hak Istimewa Melayu dan Dasar Ekonomi Baru pun tidak akan ada lagi.
Strategi yang mereka pergunakan sekarang sudah nyata berjaya. Terus menyemarakkan isu rasis untuk menimbulkan "kemarahan dan kebencian" rakyat kepada apa juga kuasa yang ada kepada orang Melayu, termasuk kuasa mahkamah, polis dan tentera. Dan kuasa Raja-Raja Melayu.
Oleh itu, apa pun yang telah dan akan dilakukan oleh kerajaan BN sukar sekali mengatasi "kemarahan dan kebencian" yang terus mereka bakar setiap hari. Mereka menggunakan kesempatan daripada apa juga isu, termasuk isu orang mati.
Anehnya ramai juga orang Melayu-Islam yang ikut benci kepada kuasa bangsa sendiri. Bangsa Melayu sudah menjadi bangsa yang tolol dan bacul. Dan "orang yang bacul, akan mati sebelum mati".
Walaupun bekas Menteri Besar Perak, Datuk Seri Mohammad Nizar Jamaluddin memberikan hak milik tanah selama 999 tahun kepada kaum Cina, ramai juga orang Melayu mengundi beliau pada Pilihan Raya Kecil Parlimen Bukit Gantang.
Abdul Hadi pula berikrar "akan terus mengukuhkan pakatan pembangkang".
Benarlah bangsa Melayu yang memerintah sudah nak mati! Dan saya ingin bertanya Anwar Ibrahim: "Di manakah nanti duduknya kuasa politik Melayu dalam kerajaan pakatan pembangkang?"
Dalam artikel "Kaki Dalam Kasut", Dr. Mahathir mengingatkan: "Apabila Semenanjung Tanah Melayu dicantum dengan Singapura, Sarawak dan Sabah, perkataan Tanah Melayu digugur dan cantuman negeri-negeri ini dinamakan Malaysia.
Dengan itu hilanglah identiti Melayu dalam nama negara sendiri dan orang bukan Melayu yang menjadi tuan yang sebenar."
Apakah tindakan politik yang perlu kita buat sekarang? Demonstrasi atau laporan polis lagi?
摘自http://www.utusan.com.my/utusan/info.as ... =re_02.htm
马来西亚前锋报的偏激文章
-
说剑
- Posts: 578
- Joined: 10-01-09 Sat 4:50 pm
- Location: 小地方
- Contact:
~~每个人要走的路，都是自己的选择。~~
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
-
说剑
- Posts: 578
- Joined: 10-01-09 Sat 4:50 pm
- Location: 小地方
- Contact:
Tidak sedarkah Melayu sedang dihina?
SEKALI lagi segelintir orang Melayu menjadi 'kuda tunggangan' pihak tertentu. Sekali lagi Melayu ditipu kerana mahu memenuhi perjuangan kaum lain.
Pada Februari lalu, kita dapat saksikan bagaimana orang Melayu yang menjadi penyokong fanatik pakatan pembangkang di Perak sanggup tunjuk perasaan dan baring di tengah jalan depan Istana Kuala Kangsar.
Dulu mereka tunjuk perasaan sebab mahu mengganggu majlis mengangkat sumpah Menteri Besar Perak yang baru. Mereka lupa kerajaan pimpinan bekas menteri besar daripada Pas dan 'dikawal' oleh DAP itu sudah hilang kuasa.
Sabtu lalu, orang Melayu yang beria-ia mahu ISA dimansuhkan melakukan huru-hara di ibu kota Kuala Lumpur. Mereka lupa pihak yang mahu ISA dimansuhkan itu adalah perjuangan pertubuhan haram Hindraf.
Orang Melayu perlu buka mata dan pasang telinga. Kalau benar pakatan menolak ISA itu adalah suara semua kaum, ke mana kaum-kaum lain dalam demonstrasi Sabtu lalu?
Hakikatnya, majoriti yang terkena gas dan cecair pemedih mata adalah orang Melayu. Lebih 90 peratus daripada 589 orang yang ditahan juga adalah Melayu.
Ke mana perginya penyokong DAP dan PKR daripada kaum Cina dan India? Adakah mereka mempunyai strategi lain dan demonstrasi jalanan bukan cara mereka?
Sebelum ini mereka yang berapi-api melaungkan slogan hapuskan ISA. Nampaknya penyokong Pas sahaja yang dijadikan 'kambing hitam.' Imej Melayu yang berkupiah putih, berjubah dan berserban diperlihat sebagai orang yang ganas dan kurang bertamadun.
Tiada siapa yang suka imej yang memburukkan orang Melayu dan Islam. Jelas ada yang tidak kena. Adakah orang Melayu sedar akan hal ini?
Kejadian dua kali orang Melayu 'bertempur' dengan pasukan polis pada tahun ini wajar membuka akal fikiran kita.
Bodohkah Melayu atau bijaknya mainan politik bukan Melayu? Cuba fikir, akhirnya siapa yang untung dan siapa yang rugi?
Kita belum temui cadangan pihak pakatan rakyat untuk mengadakan demonstrasi mempertahankan hak-hak Melayu dan Bumiputera dalam Perlembagaan Persekutuan yang cuba diganggu-gugat oleh bukan Melayu.
Sebaliknya perkara yang boleh memberi keuntungan kepada bukan Melayu dalam jangka masa panjang yang beria-ia disokong.
Kempen pembubaran Dewan Undangan Negeri Perak adalah usaha kuat DAP. Gerakan hapuskan ISA adalah kempen Hindraf.
Tetapi majoriti peserta tunjuk perasaan yang menyusahkan rakyat itu ialah Melayu.
Jika dikatakan maruah dan martabat orang Melayu sekarang semakin diganggu gugat dan dicabar, mungkin penyokong pembangkang enggan menerimanya.
Mereka tidak akan percaya maruah Melayu dihina dan diperkudakan. Mereka tak mudah menerima penerangan bahawa banyak cara halus sedang dilakukan untuk menjatuhkan maruah pemimpin dan orang Melayu.
Terpulang kepada orang Melayu sendiri sama ada mahu bangkit atau relakan diri dipijak oleh orang lain.
摘自http://www.utusan.com.my/utusan/info.as ... =re_03.htm
SEKALI lagi segelintir orang Melayu menjadi 'kuda tunggangan' pihak tertentu. Sekali lagi Melayu ditipu kerana mahu memenuhi perjuangan kaum lain.
Pada Februari lalu, kita dapat saksikan bagaimana orang Melayu yang menjadi penyokong fanatik pakatan pembangkang di Perak sanggup tunjuk perasaan dan baring di tengah jalan depan Istana Kuala Kangsar.
Dulu mereka tunjuk perasaan sebab mahu mengganggu majlis mengangkat sumpah Menteri Besar Perak yang baru. Mereka lupa kerajaan pimpinan bekas menteri besar daripada Pas dan 'dikawal' oleh DAP itu sudah hilang kuasa.
Sabtu lalu, orang Melayu yang beria-ia mahu ISA dimansuhkan melakukan huru-hara di ibu kota Kuala Lumpur. Mereka lupa pihak yang mahu ISA dimansuhkan itu adalah perjuangan pertubuhan haram Hindraf.
Orang Melayu perlu buka mata dan pasang telinga. Kalau benar pakatan menolak ISA itu adalah suara semua kaum, ke mana kaum-kaum lain dalam demonstrasi Sabtu lalu?
Hakikatnya, majoriti yang terkena gas dan cecair pemedih mata adalah orang Melayu. Lebih 90 peratus daripada 589 orang yang ditahan juga adalah Melayu.
Ke mana perginya penyokong DAP dan PKR daripada kaum Cina dan India? Adakah mereka mempunyai strategi lain dan demonstrasi jalanan bukan cara mereka?
Sebelum ini mereka yang berapi-api melaungkan slogan hapuskan ISA. Nampaknya penyokong Pas sahaja yang dijadikan 'kambing hitam.' Imej Melayu yang berkupiah putih, berjubah dan berserban diperlihat sebagai orang yang ganas dan kurang bertamadun.
Tiada siapa yang suka imej yang memburukkan orang Melayu dan Islam. Jelas ada yang tidak kena. Adakah orang Melayu sedar akan hal ini?
Kejadian dua kali orang Melayu 'bertempur' dengan pasukan polis pada tahun ini wajar membuka akal fikiran kita.
Bodohkah Melayu atau bijaknya mainan politik bukan Melayu? Cuba fikir, akhirnya siapa yang untung dan siapa yang rugi?
Kita belum temui cadangan pihak pakatan rakyat untuk mengadakan demonstrasi mempertahankan hak-hak Melayu dan Bumiputera dalam Perlembagaan Persekutuan yang cuba diganggu-gugat oleh bukan Melayu.
Sebaliknya perkara yang boleh memberi keuntungan kepada bukan Melayu dalam jangka masa panjang yang beria-ia disokong.
Kempen pembubaran Dewan Undangan Negeri Perak adalah usaha kuat DAP. Gerakan hapuskan ISA adalah kempen Hindraf.
Tetapi majoriti peserta tunjuk perasaan yang menyusahkan rakyat itu ialah Melayu.
Jika dikatakan maruah dan martabat orang Melayu sekarang semakin diganggu gugat dan dicabar, mungkin penyokong pembangkang enggan menerimanya.
Mereka tidak akan percaya maruah Melayu dihina dan diperkudakan. Mereka tak mudah menerima penerangan bahawa banyak cara halus sedang dilakukan untuk menjatuhkan maruah pemimpin dan orang Melayu.
Terpulang kepada orang Melayu sendiri sama ada mahu bangkit atau relakan diri dipijak oleh orang lain.
摘自http://www.utusan.com.my/utusan/info.as ... =re_03.htm
~~每个人要走的路，都是自己的选择。~~
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
-
说剑
- Posts: 578
- Joined: 10-01-09 Sat 4:50 pm
- Location: 小地方
- Contact:
鄭丁賢‧被迫害妄想症
2009-08-04 19:29
《馬來西亞前鋒報》的集體被迫害妄想症愈來愈嚴重，幾近瘋狂程度，如果不緊急就醫，恐怕會出大亂子。
這家馬來報章近來病發連連。譬如，昨天（4日）刊登的一篇評論，顯目是《馬來人別成為懦夫》（Melayu Jangan Jadi Bacul）。
它擔心華人和印人掌握大權，會導致馬來人失去政府中所有的重要職位，也喪失馬來人特權和新經濟政策。
讓我笑得彎下腰的是這一段：“反對黨和華人、印人對馬來人的憎恨和攻擊，已經加劇；他們刻意的顯示英勇和粗暴，只差沒有像513那樣，上街示威和拉下褲子的拉鍊。”
嘩！病情已經擴散至性與暴力妄想意識。
“馬來人沒有作出反應，已經是一個懦弱的民族。”是它的結論。
語無倫次，只有患上嚴重被迫害症的病人，才會憑空想像這種被威脅和迫害的情境。
另一篇題目是《馬來人不知道已被輕視》的文章，把要求廢除內安法的大集會，詮釋為馬來人被華人和印人所利用，走上街頭反對用來保護馬來人的內安法。
哇，華人和印人有這種神奇功能，可以操縱和利用萬名馬來人走上街頭；而且，原來內安法是用來保護一個民族，這倒是讓人耳目一新的內安法最新功能。
對不起，我已經笑得沒有力氣來駁斥《馬來西亞前鋒報》。它的腦殘程度，已經不需要任何有知性和理性的人們，和它進行無謂的爭論。
不過，我倒很想知道政府中人對這些言論有甚麼看法。
負責國民團結事務的部長許子根博士，應該研究《馬來西亞前鋒報》對國民團結作出了多少貢獻！
首相納吉的辦公室人員，也應該瞭解《馬來西亞前鋒報》對“一個馬來西亞”願景，立下多少功勞。
幸好，絕大多數的馬來人、華人、印人和其他族群，精神都還很正常，只把《馬來西亞前鋒報》當成笑話。
星洲日報／馬荷加尼‧作者：鄭丁賢‧2009.08.04
摘自http://opinions.sinchew-i.com/node/10995?tid=17
2009-08-04 19:29
《馬來西亞前鋒報》的集體被迫害妄想症愈來愈嚴重，幾近瘋狂程度，如果不緊急就醫，恐怕會出大亂子。
這家馬來報章近來病發連連。譬如，昨天（4日）刊登的一篇評論，顯目是《馬來人別成為懦夫》（Melayu Jangan Jadi Bacul）。
它擔心華人和印人掌握大權，會導致馬來人失去政府中所有的重要職位，也喪失馬來人特權和新經濟政策。
讓我笑得彎下腰的是這一段：“反對黨和華人、印人對馬來人的憎恨和攻擊，已經加劇；他們刻意的顯示英勇和粗暴，只差沒有像513那樣，上街示威和拉下褲子的拉鍊。”
嘩！病情已經擴散至性與暴力妄想意識。
“馬來人沒有作出反應，已經是一個懦弱的民族。”是它的結論。
語無倫次，只有患上嚴重被迫害症的病人，才會憑空想像這種被威脅和迫害的情境。
另一篇題目是《馬來人不知道已被輕視》的文章，把要求廢除內安法的大集會，詮釋為馬來人被華人和印人所利用，走上街頭反對用來保護馬來人的內安法。
哇，華人和印人有這種神奇功能，可以操縱和利用萬名馬來人走上街頭；而且，原來內安法是用來保護一個民族，這倒是讓人耳目一新的內安法最新功能。
對不起，我已經笑得沒有力氣來駁斥《馬來西亞前鋒報》。它的腦殘程度，已經不需要任何有知性和理性的人們，和它進行無謂的爭論。
不過，我倒很想知道政府中人對這些言論有甚麼看法。
負責國民團結事務的部長許子根博士，應該研究《馬來西亞前鋒報》對國民團結作出了多少貢獻！
首相納吉的辦公室人員，也應該瞭解《馬來西亞前鋒報》對“一個馬來西亞”願景，立下多少功勞。
幸好，絕大多數的馬來人、華人、印人和其他族群，精神都還很正常，只把《馬來西亞前鋒報》當成笑話。
星洲日報／馬荷加尼‧作者：鄭丁賢‧2009.08.04
摘自http://opinions.sinchew-i.com/node/10995?tid=17
~~每个人要走的路，都是自己的选择。~~
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
-
说剑
- Posts: 578
- Joined: 10-01-09 Sat 4:50 pm
- Location: 小地方
- Contact:
Rosak bangsa, cemar agama
Oleh MOHD. KHUZAIRI ISMAIL
BUKAN sedikit kerugian yang disebabkan oleh aksi tunjuk perasaan Gerakan Mansuh ISA (GMI) Sabtu lalu. Dianggarkan sekitar RM100 juta hingga RM200 juta hangus begitu sahaja gara-gara sikap biadap penunjuk perasaan yang mengganggu periuk nasi peniaga di sekitar ibu kota.
Itu kerugian yang dapat lihat secara fizikal. Bagaimana pula impak buruk di sebaliknya?
Pernahkah kita terbayang bagaimana pandangan kaum lain terhadap bangsa Melayu daripada aksi sebegitu?
Jangan salahkan bangsa lain apabila orang Melayu hari ini dilihat sebagai bangsa yang ganas dan bersikap kurang ajar.
Orang Melayu lebih banyak memberontak dan berlebihan-lebihan dalam melempiaskan emosi tanpa mempedulikan akibatnya kepada orang lain. Banggakah kita dengan tanggapan sebegitu?
Usahlah ditambahkan lagi kehinaan kepada bangsa Melayu yang sudah ketinggalan dalam serba-serbi berbanding bangsa-bangsa lain.
Cukuplah kita selama ini dilihat sebagai kaum yang lemah dalam menguasai ekonomi. Tidak mampu bersaing dalam banyak hal dan sering dinilai sebagai orang yang kalah.
Apakah kita mahu pula dilihat sebagai bangsa yang kurang ajar, pencetus kekacauan dan berbuat sesuka hati tanpa mengambil kira kesusahan orang lain?
Paling memalukan apabila bangsa Melayu dilihat mudah dijadikan kuda tunggangan oleh pihak tertentu yang jelas mempunyai agenda lain.
Orang Melayu diperalat dalam mencapai matlamat bermotifkan politik bukan oleh bangsa lain, tetapi oleh bangsanya sendiri.
Kita mungkin tidak sedar bahawa bangsa lain ketika ini sedang bersorak menyaksikan perpecahan Melayu di dalam UMNO, PKR dan Pas.
Sepatutnya Melayu perlu bersatu bukan pada batas parti politik perkauman tetapi pada istilah kaum Melayu itu sendiri. Malangnya kita berpecah dan berkonflik sesama sendiri.
Apa yang pasti, tindak-tanduk ini akan memburukkan lagi kadar polarisasi kepartian orang Melayu. Penyokong Pas semakin taksub, penyokong PKR semakin liberal dan penyokong UMNO semakin konservatif.
Penentangan dalam banyak hal terutamanya terhadap kerajaan bukan tidak timbul di kalangan bangsa selain Melayu.
Tetapi mereka tidak perlu turun ke jalanan memperbodohkan diri dengan gelagat yang menyusahkan orang ramai.
Sebaliknya mereka menggunakan saluran yang lebih berhemah, bijaksana dan lebih bertamadun sama ada menerusi akhbar atau parti yang mewakili mereka.
Ternyata mereka mendapat lebih daripada apa yang dimahukan menerusi cara itu. Penentang ISA juga mempunyai wadah yang sama, malah lebih luas lagi.
Justeru mengapa memilih jalan yang sukar dan memalukan semata-mata untuk membolehkan suara mereka didengari. Mereka sebenarnya melakukan kesilapan besar sekiranya beranggapan kerajaan akan memberi muka selepas aksi-aksi konfrontasi sebegitu.
Protes jalanan tidak sesekali dipertimbangkan dalam membuat atau meminda sesuatu dasar, apatah lagi akta yang penting seperti ISA. Sebaliknya, penunjuk perasaan itu juga yang bakal menanggung akibat kerana tidak akan sesekali terlepas daripada tindakan undang-undang.
Sesuatu yang pasti budaya tunjuk perasaan dengan mencetuskan kekacauan dan keganasan itu bukan budaya rakyat Malaysia. Malah bukan budaya mana-mana bangsa di dunia sekali pun.
Ia pada asasnya hanya satu bentuk manifestasi politik moden yang dipelopori oleh Barat dan bertunjangkan kebebasan bersuara mutlak.
Justeru penentang ISA yang sanggup berdemonstrasi sebenarnya telah terikut-ikut dengan budaya Barat dan 'dikafirkan' oleh mereka sendiri.
Demokrasi juga sebenarnya adalah alat untuk manusia mencapai matlamat politik, bukannya demokrasi itu dijadikan matlamat.
"Jika ia dijadikan matlamat, bagi perusuh orang Islam terutamanya, itu adalah sesuatu yang sangat meragukan. Malangnya dewasa ini, yang tampak sanggup mati demi mempertahankan demokrasi adalah orang berketerampilan agama. Ini adalah sesuatu yang menyedihkan," demikian pandangan pensyarah di Fakulti Sains Pentadbiran & Pengajian Polisi, Universiti Teknologi Mara (UiTM), Kampus Dungun, Terengganu, Asri Salleh.
Golongan yang menentang ISA sepatutnya mengambil peluang daripada sikap bertolak ansur dan toleransi yang ditunjukkan kerajaan dalam isu ini. Kerajaan bukan tidak pernah mendengar. Malah tidak pernah sesekali menolak untuk meminda ISA demi kebaikan bersama.
Meskipun tidak sampai ke peringkat memansuhkan tetapi melihat kepada keperluan ISA dalam konteks hari ini, kesediaan kerajaan itu sebenarnya sudah lebih daripada memadai.
Ia sekurang-kurangnya memperlihatkan keadaan menang-menang kepada semua pihak meskipun kerajaan sebenarnya mempunyai hak untuk tidak mengambil peduli kepada tuntutan sebegini.
Bukan sukar untuk memahami kesesuaian ISA dalam konteks kemajmukan bangsa dan kebebasan bersuara di negara ini.
ISA sekurang-kurangnya mampu mengekang anasir-anasir subversif yang mengancam keselamatan negara.
Dari sudut peranan itu, tiada cacat-celanya ISA diamalkan di negara ini. Cuma barangkali pelaksanaannya sahaja yang boleh dipertingkatkan dan diperbaiki.
Itulah juga yang sedang diusahakan kerajaan dalam menjadikan ISA lebih berwibawa dan telus. Justeru, apa lagi yang dimahukan penentang ISA ini sehingga sanggup merosakkan Sabtu lalu dengan aksi-aksi yang memalukan?
Kerana itu juga penulis melihat demonstrasi itu sebenarnya bukan lagi perjuangan memansuhkan ISA. Kehadiran tokoh pembangkang yang memberi ucapan dan membakar semangat penunjuk perasaan misalnya, sangat jelas membuktikan peranan dan pengaruh mereka.
Perkara yang sama turut dikongsi oleh Asri yang tidak menolak kemungkinan pakatan pembangkang menggunakan GMI sebagai batu loncatan mencapai agenda tertentu.
"Ahli GMI hanyalah salah satu daripada 'alat' dalam percubaan mereka untuk menghasilkan kesan politik lain yang lebih besar nilainya daripada sekadar pemansuhan ISA," ujar Asri.
Sangat menyedihkan apabila melihat kelibat anak-anak kecil yang langsung tidak mengetahui apa-apa tentang ISA diheret untuk terbabit sama.
Anak-anak kecil ini tidak seharusnya dididik dan membesar dengan budaya penentangan yang ganas seperti itu.
Begitu juga dengan kaum wanita yang bertudung litup serta lelaki yang berkopiah dan berserban yang sangat jelas imej keislamannya.
Seharusnya mereka lebih mengetahui bahawa berdemonstrasi dan menimbulkan kekacauan kepada awam itu dilarang oleh Islam. Ia juga meninggalkan kesan yang buruk kepada agama yang mereka anuti itu sendiri.
Tidak cukupkah Islam dipandang sebagai agama keganasan oleh Barat kerana perbuatan melampau penganutnya di negara-negara lain?
Di mana asasnya kutukan kita kepada sentimen kebencian kepada Islam itu sedangkan kita sendiri sebagai orang Islam, berbangsa Melayu mempertontonkan sikap serupa?
摘自http://www.utusan.com.my/utusan/info.as ... =re_01.htm
这篇则延续上述两篇的论调，继续抹黑GMI（Gerakan Mansuh ISA），并只字不提警方的暴力行为。
Oleh MOHD. KHUZAIRI ISMAIL
BUKAN sedikit kerugian yang disebabkan oleh aksi tunjuk perasaan Gerakan Mansuh ISA (GMI) Sabtu lalu. Dianggarkan sekitar RM100 juta hingga RM200 juta hangus begitu sahaja gara-gara sikap biadap penunjuk perasaan yang mengganggu periuk nasi peniaga di sekitar ibu kota.
Itu kerugian yang dapat lihat secara fizikal. Bagaimana pula impak buruk di sebaliknya?
Pernahkah kita terbayang bagaimana pandangan kaum lain terhadap bangsa Melayu daripada aksi sebegitu?
Jangan salahkan bangsa lain apabila orang Melayu hari ini dilihat sebagai bangsa yang ganas dan bersikap kurang ajar.
Orang Melayu lebih banyak memberontak dan berlebihan-lebihan dalam melempiaskan emosi tanpa mempedulikan akibatnya kepada orang lain. Banggakah kita dengan tanggapan sebegitu?
Usahlah ditambahkan lagi kehinaan kepada bangsa Melayu yang sudah ketinggalan dalam serba-serbi berbanding bangsa-bangsa lain.
Cukuplah kita selama ini dilihat sebagai kaum yang lemah dalam menguasai ekonomi. Tidak mampu bersaing dalam banyak hal dan sering dinilai sebagai orang yang kalah.
Apakah kita mahu pula dilihat sebagai bangsa yang kurang ajar, pencetus kekacauan dan berbuat sesuka hati tanpa mengambil kira kesusahan orang lain?
Paling memalukan apabila bangsa Melayu dilihat mudah dijadikan kuda tunggangan oleh pihak tertentu yang jelas mempunyai agenda lain.
Orang Melayu diperalat dalam mencapai matlamat bermotifkan politik bukan oleh bangsa lain, tetapi oleh bangsanya sendiri.
Kita mungkin tidak sedar bahawa bangsa lain ketika ini sedang bersorak menyaksikan perpecahan Melayu di dalam UMNO, PKR dan Pas.
Sepatutnya Melayu perlu bersatu bukan pada batas parti politik perkauman tetapi pada istilah kaum Melayu itu sendiri. Malangnya kita berpecah dan berkonflik sesama sendiri.
Apa yang pasti, tindak-tanduk ini akan memburukkan lagi kadar polarisasi kepartian orang Melayu. Penyokong Pas semakin taksub, penyokong PKR semakin liberal dan penyokong UMNO semakin konservatif.
Penentangan dalam banyak hal terutamanya terhadap kerajaan bukan tidak timbul di kalangan bangsa selain Melayu.
Tetapi mereka tidak perlu turun ke jalanan memperbodohkan diri dengan gelagat yang menyusahkan orang ramai.
Sebaliknya mereka menggunakan saluran yang lebih berhemah, bijaksana dan lebih bertamadun sama ada menerusi akhbar atau parti yang mewakili mereka.
Ternyata mereka mendapat lebih daripada apa yang dimahukan menerusi cara itu. Penentang ISA juga mempunyai wadah yang sama, malah lebih luas lagi.
Justeru mengapa memilih jalan yang sukar dan memalukan semata-mata untuk membolehkan suara mereka didengari. Mereka sebenarnya melakukan kesilapan besar sekiranya beranggapan kerajaan akan memberi muka selepas aksi-aksi konfrontasi sebegitu.
Protes jalanan tidak sesekali dipertimbangkan dalam membuat atau meminda sesuatu dasar, apatah lagi akta yang penting seperti ISA. Sebaliknya, penunjuk perasaan itu juga yang bakal menanggung akibat kerana tidak akan sesekali terlepas daripada tindakan undang-undang.
Sesuatu yang pasti budaya tunjuk perasaan dengan mencetuskan kekacauan dan keganasan itu bukan budaya rakyat Malaysia. Malah bukan budaya mana-mana bangsa di dunia sekali pun.
Ia pada asasnya hanya satu bentuk manifestasi politik moden yang dipelopori oleh Barat dan bertunjangkan kebebasan bersuara mutlak.
Justeru penentang ISA yang sanggup berdemonstrasi sebenarnya telah terikut-ikut dengan budaya Barat dan 'dikafirkan' oleh mereka sendiri.
Demokrasi juga sebenarnya adalah alat untuk manusia mencapai matlamat politik, bukannya demokrasi itu dijadikan matlamat.
"Jika ia dijadikan matlamat, bagi perusuh orang Islam terutamanya, itu adalah sesuatu yang sangat meragukan. Malangnya dewasa ini, yang tampak sanggup mati demi mempertahankan demokrasi adalah orang berketerampilan agama. Ini adalah sesuatu yang menyedihkan," demikian pandangan pensyarah di Fakulti Sains Pentadbiran & Pengajian Polisi, Universiti Teknologi Mara (UiTM), Kampus Dungun, Terengganu, Asri Salleh.
Golongan yang menentang ISA sepatutnya mengambil peluang daripada sikap bertolak ansur dan toleransi yang ditunjukkan kerajaan dalam isu ini. Kerajaan bukan tidak pernah mendengar. Malah tidak pernah sesekali menolak untuk meminda ISA demi kebaikan bersama.
Meskipun tidak sampai ke peringkat memansuhkan tetapi melihat kepada keperluan ISA dalam konteks hari ini, kesediaan kerajaan itu sebenarnya sudah lebih daripada memadai.
Ia sekurang-kurangnya memperlihatkan keadaan menang-menang kepada semua pihak meskipun kerajaan sebenarnya mempunyai hak untuk tidak mengambil peduli kepada tuntutan sebegini.
Bukan sukar untuk memahami kesesuaian ISA dalam konteks kemajmukan bangsa dan kebebasan bersuara di negara ini.
ISA sekurang-kurangnya mampu mengekang anasir-anasir subversif yang mengancam keselamatan negara.
Dari sudut peranan itu, tiada cacat-celanya ISA diamalkan di negara ini. Cuma barangkali pelaksanaannya sahaja yang boleh dipertingkatkan dan diperbaiki.
Itulah juga yang sedang diusahakan kerajaan dalam menjadikan ISA lebih berwibawa dan telus. Justeru, apa lagi yang dimahukan penentang ISA ini sehingga sanggup merosakkan Sabtu lalu dengan aksi-aksi yang memalukan?
Kerana itu juga penulis melihat demonstrasi itu sebenarnya bukan lagi perjuangan memansuhkan ISA. Kehadiran tokoh pembangkang yang memberi ucapan dan membakar semangat penunjuk perasaan misalnya, sangat jelas membuktikan peranan dan pengaruh mereka.
Perkara yang sama turut dikongsi oleh Asri yang tidak menolak kemungkinan pakatan pembangkang menggunakan GMI sebagai batu loncatan mencapai agenda tertentu.
"Ahli GMI hanyalah salah satu daripada 'alat' dalam percubaan mereka untuk menghasilkan kesan politik lain yang lebih besar nilainya daripada sekadar pemansuhan ISA," ujar Asri.
Sangat menyedihkan apabila melihat kelibat anak-anak kecil yang langsung tidak mengetahui apa-apa tentang ISA diheret untuk terbabit sama.
Anak-anak kecil ini tidak seharusnya dididik dan membesar dengan budaya penentangan yang ganas seperti itu.
Begitu juga dengan kaum wanita yang bertudung litup serta lelaki yang berkopiah dan berserban yang sangat jelas imej keislamannya.
Seharusnya mereka lebih mengetahui bahawa berdemonstrasi dan menimbulkan kekacauan kepada awam itu dilarang oleh Islam. Ia juga meninggalkan kesan yang buruk kepada agama yang mereka anuti itu sendiri.
Tidak cukupkah Islam dipandang sebagai agama keganasan oleh Barat kerana perbuatan melampau penganutnya di negara-negara lain?
Di mana asasnya kutukan kita kepada sentimen kebencian kepada Islam itu sedangkan kita sendiri sebagai orang Islam, berbangsa Melayu mempertontonkan sikap serupa?
摘自http://www.utusan.com.my/utusan/info.as ... =re_01.htm
这篇则延续上述两篇的论调，继续抹黑GMI（Gerakan Mansuh ISA），并只字不提警方的暴力行为。
~~每个人要走的路，都是自己的选择。~~
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
-
说剑
- Posts: 578
- Joined: 10-01-09 Sat 4:50 pm
- Location: 小地方
- Contact:
《前锋报》再登种族主义文章
吉祥：应列内阁会议首个议程
作者／《独立新闻在线》记者 Aug 04, 2009 04:32:40 pm
【独立新闻在线记者撰述】巫统控制的《马来西亚前锋报》今天刊登一篇煽动种族主义的评论，民主行动党国会领袖林吉祥挑战马华公会、民政党、国大党及沙巴和砂拉越国阵成员党，在明天的内阁会议中把这篇种族主义文章列为第一项议程！
林吉祥今天发表声明，讽刺《马来西亚前锋报》（Utusan Malaysia）加入《每日新闻》（Berita Harian）的行列，刊登了一则诺阿占（Noor Azam）撰写、题为《马来人别懦弱》（Melayu jangan jadi bacul）的文章。
“该报毫无羞耻心地高谈令人厌恶的种族主义，内容充满仇恨及煽动性，完全颠覆并破坏了首相纳吉倡导的‘一个马来西亚’理念。”
在《马来人别懦弱》中，作者诺阿占号召马来人别再成为“懦夫”，应该挺身而出抗衡马来西亚华人和印度人构成的挑战；他说华人主导的民主行动党操纵人民联盟的马来人领导人，以逐本身的议程，因此民联执政将是马来人的损失。【点击：号召马来人对抗华人印度人《前锋报》又煽动族群情绪】
林吉祥表示，换作任何一家中文或淡米尔文报章刊登同一性质的文章，但以十足的华人或印度人种族主义取代马来人种族主义，毫无疑问地，作者不但早已被警方逮捕及被控散播种族仇恨和煽动种族情绪，报章的出版准证也肯定吊销！
林吉祥质疑，国阵政府是否对《马来西亚前锋报》及《每日新闻》持有一套法律，而对中文及淡米尔文报章媒体却有另一套法律？
“一个马来西亚”可信度荡然无存
他问道：“马华公会、民政党、国大党及沙巴和砂拉越的国阵成员党是否准备在明天的内阁会议中提出诺阿占在今天的《马来西亚前锋报》发表的种族主义文章——将这项讨论列为明天内阁会议的第一项议程，否则纳吉一直在高谈阔论的施政新口号‘一个马来西亚，人民优先，即刻表现’将丧失所有可信度。”
林吉祥（左图）指出，实际上，关键表现指标部长许子根必须要求内阁为纳吉的“一个马来西亚”口号设定明确指标——采取严厉行动对付煽动种族主义及族群分裂的媒体，不然，我们为什么要有所谓的“关键表现指标”？
他说，两个星期前，巫统旗舰报业集团（首要媒体集团）新任总编辑再努阿里芬（Zainul Ariffin）在文章《赵明福之死引发许多政治揣测》（Kematian Teoh Timbulkan Pelbagai Spekulasi Politik）中提了许多完全不负责任、令人厌恶及毫无根据的指控；再努阿里芬指责民主行动党及民联在为赵明福声讨正义运动中怀有隐议程以削弱马来人控制的国家机关，包括反贪污委员会。
Going to Sydney? What if you could forget about how expensive the air-fare could be?
林吉祥透露，再努阿里芬质问民联雪兰莪州务大臣卡立依布拉欣（Khalid Ibrahim）时，甚至非常不负责任地公然套上种族圈套，问“为什么雪州大臣（卡立）身为马来人，却质疑与他同种族的人是否有公正及诚恳行事的能力？”
国阵成员党不应噤声
林吉祥谴责，没有任何一名巫统领袖谴责再努阿里芬这种大肆散播真正的族群分裂毒药并摧毁纳吉“一个马来西亚”概念的行为。“同样很不幸的是，马华公会、民政党、国大党、人联党或沙巴和砂拉越国阵成员党没有一名部长敢于在内阁提出这项课题，以训诫再努阿里芬及《每日新闻》。”
“现在，摆在眼前的另一个案例就是，诺阿占今天在《马来西亚前锋报》撰写了另一篇充斥种族分裂毒药的文章。是否有任何一名具有‘马来西亚人’及政治家思维的巫统领袖，敢于站出来谴责这种令人厌恶，并公然蔑视及挑战纳吉‘一个马来西亚’口号的族群分裂主义？”
林吉祥嘲讽，当巫统控制的《马来西亚前锋报》及《新海峡时报》都公然蔑视纳吉的“一个马来西亚”理念，这名首相要如何说服所有马来西亚人民，他的内阁及政府是充分、真诚及认真地贯彻这个理念，而不是像前任首相阿都拉巴达威在任时的口号“卓越、辉煌、昌盛”般空洞？
“因此，明天的内阁会议将是对纳吉‘一个马来西亚’理念的最大考验，检验其口号是否在他出任首相后的125天内无法落实。这将会是我国庆祝第52个国庆日兼纳吉掌权的首个国庆日的一个非常恶劣的预兆。”
摘自http://www.merdekareview.com/news/n/10430.html
吉祥：应列内阁会议首个议程
作者／《独立新闻在线》记者 Aug 04, 2009 04:32:40 pm
【独立新闻在线记者撰述】巫统控制的《马来西亚前锋报》今天刊登一篇煽动种族主义的评论，民主行动党国会领袖林吉祥挑战马华公会、民政党、国大党及沙巴和砂拉越国阵成员党，在明天的内阁会议中把这篇种族主义文章列为第一项议程！
林吉祥今天发表声明，讽刺《马来西亚前锋报》（Utusan Malaysia）加入《每日新闻》（Berita Harian）的行列，刊登了一则诺阿占（Noor Azam）撰写、题为《马来人别懦弱》（Melayu jangan jadi bacul）的文章。
“该报毫无羞耻心地高谈令人厌恶的种族主义，内容充满仇恨及煽动性，完全颠覆并破坏了首相纳吉倡导的‘一个马来西亚’理念。”
在《马来人别懦弱》中，作者诺阿占号召马来人别再成为“懦夫”，应该挺身而出抗衡马来西亚华人和印度人构成的挑战；他说华人主导的民主行动党操纵人民联盟的马来人领导人，以逐本身的议程，因此民联执政将是马来人的损失。【点击：号召马来人对抗华人印度人《前锋报》又煽动族群情绪】
林吉祥表示，换作任何一家中文或淡米尔文报章刊登同一性质的文章，但以十足的华人或印度人种族主义取代马来人种族主义，毫无疑问地，作者不但早已被警方逮捕及被控散播种族仇恨和煽动种族情绪，报章的出版准证也肯定吊销！
林吉祥质疑，国阵政府是否对《马来西亚前锋报》及《每日新闻》持有一套法律，而对中文及淡米尔文报章媒体却有另一套法律？
“一个马来西亚”可信度荡然无存
他问道：“马华公会、民政党、国大党及沙巴和砂拉越的国阵成员党是否准备在明天的内阁会议中提出诺阿占在今天的《马来西亚前锋报》发表的种族主义文章——将这项讨论列为明天内阁会议的第一项议程，否则纳吉一直在高谈阔论的施政新口号‘一个马来西亚，人民优先，即刻表现’将丧失所有可信度。”
林吉祥（左图）指出，实际上，关键表现指标部长许子根必须要求内阁为纳吉的“一个马来西亚”口号设定明确指标——采取严厉行动对付煽动种族主义及族群分裂的媒体，不然，我们为什么要有所谓的“关键表现指标”？
他说，两个星期前，巫统旗舰报业集团（首要媒体集团）新任总编辑再努阿里芬（Zainul Ariffin）在文章《赵明福之死引发许多政治揣测》（Kematian Teoh Timbulkan Pelbagai Spekulasi Politik）中提了许多完全不负责任、令人厌恶及毫无根据的指控；再努阿里芬指责民主行动党及民联在为赵明福声讨正义运动中怀有隐议程以削弱马来人控制的国家机关，包括反贪污委员会。
Going to Sydney? What if you could forget about how expensive the air-fare could be?
林吉祥透露，再努阿里芬质问民联雪兰莪州务大臣卡立依布拉欣（Khalid Ibrahim）时，甚至非常不负责任地公然套上种族圈套，问“为什么雪州大臣（卡立）身为马来人，却质疑与他同种族的人是否有公正及诚恳行事的能力？”
国阵成员党不应噤声
林吉祥谴责，没有任何一名巫统领袖谴责再努阿里芬这种大肆散播真正的族群分裂毒药并摧毁纳吉“一个马来西亚”概念的行为。“同样很不幸的是，马华公会、民政党、国大党、人联党或沙巴和砂拉越国阵成员党没有一名部长敢于在内阁提出这项课题，以训诫再努阿里芬及《每日新闻》。”
“现在，摆在眼前的另一个案例就是，诺阿占今天在《马来西亚前锋报》撰写了另一篇充斥种族分裂毒药的文章。是否有任何一名具有‘马来西亚人’及政治家思维的巫统领袖，敢于站出来谴责这种令人厌恶，并公然蔑视及挑战纳吉‘一个马来西亚’口号的族群分裂主义？”
林吉祥嘲讽，当巫统控制的《马来西亚前锋报》及《新海峡时报》都公然蔑视纳吉的“一个马来西亚”理念，这名首相要如何说服所有马来西亚人民，他的内阁及政府是充分、真诚及认真地贯彻这个理念，而不是像前任首相阿都拉巴达威在任时的口号“卓越、辉煌、昌盛”般空洞？
“因此，明天的内阁会议将是对纳吉‘一个马来西亚’理念的最大考验，检验其口号是否在他出任首相后的125天内无法落实。这将会是我国庆祝第52个国庆日兼纳吉掌权的首个国庆日的一个非常恶劣的预兆。”
摘自http://www.merdekareview.com/news/n/10430.html
~~每个人要走的路，都是自己的选择。~~
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
-
说剑
- Posts: 578
- Joined: 10-01-09 Sat 4:50 pm
- Location: 小地方
- Contact:
只要巫统受到民众压力 前锋报就玩种族议题反击
时间：2009-08-05 17:32:53 来源：《风云时报》报道 作者：陈锐嫔
（吉隆坡5日讯）巫统控制的马来主流媒体《马来西亚前锋报》玩弄种族议题不是新鲜事，最近的一篇代表文章是昨天刊出，由诺亚赞（Noor Azam）所撰写的评论文章“马来人不要成为懦夫”（Melayu jangan jadi bacul）一文。
该篇文章的腔调与以往前锋报极具争论性的文章一样，提醒马来人必须挺身对抗日益崛起的华印力量，捍卫岌岌可危的马来政治主权。
资深时事评论人沈观仰认为，前锋报最近充满仇恨的文字论述，是一种无法跟上时代的老旧语言。当有事件发生时，前锋报当下的反应就是，使用充满种族主义的旧语言来回应。
“首先，前锋报感受到在赵明福事件上，公共舆论讨伐巫统的声音，所以它试图把此事炒作成一宗种族课题作为反击。然后就是8月1日的反内安法令大游行，它也感受到公众的怒气，所以它把安华形容成马来人的叛徒。”
此外，前锋报也指控回教党是行动党的傀儡，所以才动员其会员参与这个向警方和巫统表达不满的游行。再一次，前锋报把回教党党员定位为民族叛徒。
没察觉马来人已经改变 前锋报还是把任何议题种族化
也是古晋三届前国会议员的沈观仰表示，马来西亚人对大马政治的种族主义论述已经见怪不怪，而巫统只不过是借前锋报的版面，把话讲出来。“在过去多届大选，巫统这招都奏效，但是这次可以成功吗？”
对此，沈观仰却不看好。“马来人的社会政治版图已经改变了，今天的马来人不再是只有单一族群意识，他们比20或者30年前的马来人更多元与复杂。现在的马来人不会再对巫统的种族团结论述有所反应。城市化、教育、政治现实和互联网改变了马来人。”
“前锋报还没有察觉到马来人的改变，他们依旧一如既往，把任何事都转变成种族议题。前锋报是巫统的喉舌，如果它唯一会做得是事是把任何议题种族化，那不止意味着它带不出新观点，也意味着巫统也产生不出新点子。”
沈观仰在其博客网中，也带出了台湾国民党的例子和巫统作对比。巫统和国民党一样，同样是历史悠久的执政党，虽然国民党成功转型，但是他并不看好巫统可以。
“巫统已经长得过于庞大和太过复杂，就像恐龙一样，头小身大，导致它在政治上寸步难行。”
摘自http://www.therocknews.com/dama/local/6682.html
时间：2009-08-05 17:32:53 来源：《风云时报》报道 作者：陈锐嫔
（吉隆坡5日讯）巫统控制的马来主流媒体《马来西亚前锋报》玩弄种族议题不是新鲜事，最近的一篇代表文章是昨天刊出，由诺亚赞（Noor Azam）所撰写的评论文章“马来人不要成为懦夫”（Melayu jangan jadi bacul）一文。
该篇文章的腔调与以往前锋报极具争论性的文章一样，提醒马来人必须挺身对抗日益崛起的华印力量，捍卫岌岌可危的马来政治主权。
资深时事评论人沈观仰认为，前锋报最近充满仇恨的文字论述，是一种无法跟上时代的老旧语言。当有事件发生时，前锋报当下的反应就是，使用充满种族主义的旧语言来回应。
“首先，前锋报感受到在赵明福事件上，公共舆论讨伐巫统的声音，所以它试图把此事炒作成一宗种族课题作为反击。然后就是8月1日的反内安法令大游行，它也感受到公众的怒气，所以它把安华形容成马来人的叛徒。”
此外，前锋报也指控回教党是行动党的傀儡，所以才动员其会员参与这个向警方和巫统表达不满的游行。再一次，前锋报把回教党党员定位为民族叛徒。
没察觉马来人已经改变 前锋报还是把任何议题种族化
也是古晋三届前国会议员的沈观仰表示，马来西亚人对大马政治的种族主义论述已经见怪不怪，而巫统只不过是借前锋报的版面，把话讲出来。“在过去多届大选，巫统这招都奏效，但是这次可以成功吗？”
对此，沈观仰却不看好。“马来人的社会政治版图已经改变了，今天的马来人不再是只有单一族群意识，他们比20或者30年前的马来人更多元与复杂。现在的马来人不会再对巫统的种族团结论述有所反应。城市化、教育、政治现实和互联网改变了马来人。”
“前锋报还没有察觉到马来人的改变，他们依旧一如既往，把任何事都转变成种族议题。前锋报是巫统的喉舌，如果它唯一会做得是事是把任何议题种族化，那不止意味着它带不出新观点，也意味着巫统也产生不出新点子。”
沈观仰在其博客网中，也带出了台湾国民党的例子和巫统作对比。巫统和国民党一样，同样是历史悠久的执政党，虽然国民党成功转型，但是他并不看好巫统可以。
“巫统已经长得过于庞大和太过复杂，就像恐龙一样，头小身大，导致它在政治上寸步难行。”
摘自http://www.therocknews.com/dama/local/6682.html
~~每个人要走的路，都是自己的选择。~~
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
-
说剑
- Posts: 578
- Joined: 10-01-09 Sat 4:50 pm
- Location: 小地方
- Contact:
纳吉的『一个大马』是个双面骗局？
这种双刃剑的策略，其目的是明显的。策略一（情景一）主要是为了哄骗那些在三〇八大选中大批离去的华人和印度人选民，而策略二（情景二）是准备分化反对党和重新团结马来选民，以让他们重归于巫统的旗帜下，通过展现对种族和宗教的原始情操，使用谎言和焦虑使马来人陷入恐慌，在这种形式下，情景二是相当典型的。
前首相马哈迪曾声称他不明白『一个大马』是什么意思？他也建议说『大马，能！』是较佳的口号。我必须同意他的说法，『大马，能！』比较能形容出马来西亚生活中光怪陆离的特点，至少以下的两种情景是个强烈的对比：
情景一：首相纳吉的老婆罗斯玛曼梭在八月六日的一场慈善晚宴中担任了很吃重的角色，她协助吉隆坡泗岩沫的一家华文小学（译者注：启智华小）筹募两百三十万令吉的款项。罗斯玛不止为来宾高歌一曲中文歌曲（就这一曲就筹得了二十万令吉），她的部长太太团们献唱了四首不同语言的歌曲——中文、英文、马来文和淡米尔文——完全表现出他丈夫的『一个大马』口号。她大力吹捧华社，以显示他们对华教的无限宽容，并呼吁其他族群跟随『一个大马』的精神。
情景二：几乎在同一时间，马来报张《马来西亚前锋报》——巫统的口舌报在一篇煽风点火的文章中大量散布种族仇恨。八月四日，一篇由一个名叫诺阿占（Noor Azam）的新闻从业员撰写的文章，标题为《马来人，别成为胆小鬼》（Melayu jangan jadi bacul），文章中指责华人和印度人，在安华和回教党的协助下，正在计划『毁掉自独立以下，巫统所掌控的马来人政权』。文章中认为，随着华人主导的行动党操控着民联的其他马来领袖下，他们将会夺权。作者进一步声称说『反对党和华人及印度人政治活跃分子对马来人的攻击和仇恨已经变本加厉』。为了刺激马来人采取行动，他甚至沦落到要叫他们『胆小鬼』，他说『马来族群已经变成愚蠢的胆小鬼，胆小如鼠的人在还未死前早就被吓死了。』
如果写这些东西的人来自另一方的政治派系的话，像这样赤裸裸的煽动种族仇恨和分裂，早就援引法令，把作者关入大牢，报张准证早就被吊销了。可是，诺阿占和《马来西亚前锋报》不但分毫无损，还有这份荣幸让巫统署理主席和副首相慕尤丁为他辩护，令人感到可笑和费解的是，他竟然责怪反对党造成像这样的种族情绪高涨。诺阿占的种族主义文章获得了巫统政策的免死金牌。
双面政治
对于这两个自相矛盾的情景，关注纳吉上台后走向的观察家们绝不会认为这两者是孤立事件。其实，他们两者是这些连续性事件中，以对角形式，呈相反方向进行的凝结点。当最高领导人夫妻档欢愉的高歌着种族和谐，一天到晚大派礼物的同时，他们政党的宣传机构却不断的喷吐种族主义的毒药，把多数族群触怒，好让他们去对付少数族群。巫统在这场双面游戏中可以自圆其说，因为他完全掌握了整个国内媒体（除了互联网），两种完全不同的论调在他们各自的媒体面向两个不同的读者群，每个族群间的大部分人对其他人所知道的毫无所知。比方说，在情景一中的新闻内容将从来不会刊登在马来报当中，这样的话，巫统无需冒着引起马来人的不满即可向华人选民抛出一些诱饵，而当它向马来人煽动情绪针对其他种族时，只有刊登在华人不太阅读的马来报。
这种双刃剑的策略，其目的是明显的。策略一（情景一）主要是为了哄骗那些在三〇八大选中大批离去的华人和印度人选民，而策略二（情景二）是准备分化反对党和重新团结马来选民，以让他们重归于巫统的旗帜下，通过展现对种族和宗教的原始情操，使用谎言和焦虑使马来人陷入恐慌，在这种形式下，情景二是相当典型的。终极目标当然是在下届大选中的大胜利——为了达到目的，可以不择手段，包括激起种族和宗教冲突。
这些都解释了纳吉的最新考量大部分都是有目的性（ad hoc）的、头痛医头（piecemeal）、民粹主义（populist）和以大选为导向的（election-centred），每个动作都是在计算着大选时的输赢。
在目前混乱的政治和种族分裂中，却缺乏了显著的政策，以便重新结合国内的凝聚力，通过司法和宪法改革，以恢复完整的司法，在宪法的保证下，无论任何种族、宗教和政治倾向，一律平等看待。同时，也不见任何长期性计划，通过经济、教育和公共服务的原则性政策，以改革经济。可是巫统却拒绝放弃种族主义、贪污和精英主义，以作为他们政治中的营养品，他们又如何能达到这个目标呢？
再次镇压
其实，纳吉利用『一个大马』的名堂追逐着他『变脸』的政治游戏的当儿，信息是很明显的，在三〇八大选后的大惨败后，巫统已经放弃了在前首相阿都拉所倡导的改革口号。当时，只有口号主义和公共关系运动，还有粉饰太平的各种宣传，对此，政府是不余余力的。可是，在实质上，纳吉的领导下恰恰相反，他重新选择了马哈迪时代惯用的镇压手段。这些都可以在一系列针对政治异议人士的无法无天的暴行中一一道明，著名的霹雳州夺权事件、赵明福在大马反贪污委员会的扣留期间死亡的事件，以及在八月一日的废除内安法令大游行中，残酷和粗暴的驱散群众。
在这些情况下，民联要实现改革的梦想可说前途坎坷，前方尽是迂曲和挑战。除了不断受到巫统操控的各种执法机构的政治性骚扰外，在不公平的战场中，媒体（除了互联网）已经成为被巫统利用的工具，在这样的情况下，还得要浴血奋战，以获得群众的心。
就因为如此，民联不能浪费时间通过媒体进行党内或联盟内的内斗，这必然让执政者乘虚而入。所有的山头主义或个人主义必须包容在以联盟大获全胜的目的为主，这才能带来国家彻底的改革，而不是像目前政府的冷酷和无情。
作为大多数的民众，在宪法下，每位公民都有与天俱来的生存、自由，及平等的权利。每个人都必须站起来，负起这个义务，以捍卫这个权益。就因为如此，那些被真理启发的人们，必须承先启后，以让公正和真理在这个国度中获得最后的胜利。
出处∶Malaysia Today
原题∶Najib’s 1Malaysia a two-faced scam?
作者 ∶金格（杨泰章 Kim Quek）
发表日期∶10-08-2009
翻译 ∶西西留
摘自http://ccliew.blogspot.com/2009/08/blog-post_11.html
这种双刃剑的策略，其目的是明显的。策略一（情景一）主要是为了哄骗那些在三〇八大选中大批离去的华人和印度人选民，而策略二（情景二）是准备分化反对党和重新团结马来选民，以让他们重归于巫统的旗帜下，通过展现对种族和宗教的原始情操，使用谎言和焦虑使马来人陷入恐慌，在这种形式下，情景二是相当典型的。
前首相马哈迪曾声称他不明白『一个大马』是什么意思？他也建议说『大马，能！』是较佳的口号。我必须同意他的说法，『大马，能！』比较能形容出马来西亚生活中光怪陆离的特点，至少以下的两种情景是个强烈的对比：
情景一：首相纳吉的老婆罗斯玛曼梭在八月六日的一场慈善晚宴中担任了很吃重的角色，她协助吉隆坡泗岩沫的一家华文小学（译者注：启智华小）筹募两百三十万令吉的款项。罗斯玛不止为来宾高歌一曲中文歌曲（就这一曲就筹得了二十万令吉），她的部长太太团们献唱了四首不同语言的歌曲——中文、英文、马来文和淡米尔文——完全表现出他丈夫的『一个大马』口号。她大力吹捧华社，以显示他们对华教的无限宽容，并呼吁其他族群跟随『一个大马』的精神。
情景二：几乎在同一时间，马来报张《马来西亚前锋报》——巫统的口舌报在一篇煽风点火的文章中大量散布种族仇恨。八月四日，一篇由一个名叫诺阿占（Noor Azam）的新闻从业员撰写的文章，标题为《马来人，别成为胆小鬼》（Melayu jangan jadi bacul），文章中指责华人和印度人，在安华和回教党的协助下，正在计划『毁掉自独立以下，巫统所掌控的马来人政权』。文章中认为，随着华人主导的行动党操控着民联的其他马来领袖下，他们将会夺权。作者进一步声称说『反对党和华人及印度人政治活跃分子对马来人的攻击和仇恨已经变本加厉』。为了刺激马来人采取行动，他甚至沦落到要叫他们『胆小鬼』，他说『马来族群已经变成愚蠢的胆小鬼，胆小如鼠的人在还未死前早就被吓死了。』
如果写这些东西的人来自另一方的政治派系的话，像这样赤裸裸的煽动种族仇恨和分裂，早就援引法令，把作者关入大牢，报张准证早就被吊销了。可是，诺阿占和《马来西亚前锋报》不但分毫无损，还有这份荣幸让巫统署理主席和副首相慕尤丁为他辩护，令人感到可笑和费解的是，他竟然责怪反对党造成像这样的种族情绪高涨。诺阿占的种族主义文章获得了巫统政策的免死金牌。
双面政治
对于这两个自相矛盾的情景，关注纳吉上台后走向的观察家们绝不会认为这两者是孤立事件。其实，他们两者是这些连续性事件中，以对角形式，呈相反方向进行的凝结点。当最高领导人夫妻档欢愉的高歌着种族和谐，一天到晚大派礼物的同时，他们政党的宣传机构却不断的喷吐种族主义的毒药，把多数族群触怒，好让他们去对付少数族群。巫统在这场双面游戏中可以自圆其说，因为他完全掌握了整个国内媒体（除了互联网），两种完全不同的论调在他们各自的媒体面向两个不同的读者群，每个族群间的大部分人对其他人所知道的毫无所知。比方说，在情景一中的新闻内容将从来不会刊登在马来报当中，这样的话，巫统无需冒着引起马来人的不满即可向华人选民抛出一些诱饵，而当它向马来人煽动情绪针对其他种族时，只有刊登在华人不太阅读的马来报。
这种双刃剑的策略，其目的是明显的。策略一（情景一）主要是为了哄骗那些在三〇八大选中大批离去的华人和印度人选民，而策略二（情景二）是准备分化反对党和重新团结马来选民，以让他们重归于巫统的旗帜下，通过展现对种族和宗教的原始情操，使用谎言和焦虑使马来人陷入恐慌，在这种形式下，情景二是相当典型的。终极目标当然是在下届大选中的大胜利——为了达到目的，可以不择手段，包括激起种族和宗教冲突。
这些都解释了纳吉的最新考量大部分都是有目的性（ad hoc）的、头痛医头（piecemeal）、民粹主义（populist）和以大选为导向的（election-centred），每个动作都是在计算着大选时的输赢。
在目前混乱的政治和种族分裂中，却缺乏了显著的政策，以便重新结合国内的凝聚力，通过司法和宪法改革，以恢复完整的司法，在宪法的保证下，无论任何种族、宗教和政治倾向，一律平等看待。同时，也不见任何长期性计划，通过经济、教育和公共服务的原则性政策，以改革经济。可是巫统却拒绝放弃种族主义、贪污和精英主义，以作为他们政治中的营养品，他们又如何能达到这个目标呢？
再次镇压
其实，纳吉利用『一个大马』的名堂追逐着他『变脸』的政治游戏的当儿，信息是很明显的，在三〇八大选后的大惨败后，巫统已经放弃了在前首相阿都拉所倡导的改革口号。当时，只有口号主义和公共关系运动，还有粉饰太平的各种宣传，对此，政府是不余余力的。可是，在实质上，纳吉的领导下恰恰相反，他重新选择了马哈迪时代惯用的镇压手段。这些都可以在一系列针对政治异议人士的无法无天的暴行中一一道明，著名的霹雳州夺权事件、赵明福在大马反贪污委员会的扣留期间死亡的事件，以及在八月一日的废除内安法令大游行中，残酷和粗暴的驱散群众。
在这些情况下，民联要实现改革的梦想可说前途坎坷，前方尽是迂曲和挑战。除了不断受到巫统操控的各种执法机构的政治性骚扰外，在不公平的战场中，媒体（除了互联网）已经成为被巫统利用的工具，在这样的情况下，还得要浴血奋战，以获得群众的心。
就因为如此，民联不能浪费时间通过媒体进行党内或联盟内的内斗，这必然让执政者乘虚而入。所有的山头主义或个人主义必须包容在以联盟大获全胜的目的为主，这才能带来国家彻底的改革，而不是像目前政府的冷酷和无情。
作为大多数的民众，在宪法下，每位公民都有与天俱来的生存、自由，及平等的权利。每个人都必须站起来，负起这个义务，以捍卫这个权益。就因为如此，那些被真理启发的人们，必须承先启后，以让公正和真理在这个国度中获得最后的胜利。
出处∶Malaysia Today
原题∶Najib’s 1Malaysia a two-faced scam?
作者 ∶金格（杨泰章 Kim Quek）
发表日期∶10-08-2009
翻译 ∶西西留
摘自http://ccliew.blogspot.com/2009/08/blog-post_11.html
~~每个人要走的路，都是自己的选择。~~
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
-
说剑
- Posts: 578
- Joined: 10-01-09 Sat 4:50 pm
- Location: 小地方
- Contact:
马来西亚前锋报：别任由华文报破坏国家和谐
在昨日的《马来西亚前锋报》中，拿督卡迪雅欣（A. Kadir Jasin）和阿旺瑟拉莫（Awang Selamat）写说有关内政部必须更加严谨的观察国内华文报不负责任的言论。
这些新闻报道不仅必须受到观察，如果出现极端言论，或是在华社与其他族群间挑拨离间时，当局必须采取果断的措施。
这些新闻当中，有部分被认为是颠倒是非（pemutar belit）、错误报道（pelapor tidak tepat）以及做出具有种族味道的分析（ulasan berbaur perkauman）。结果，造成这些领袖与华裔选民造成冲突。
因此，部分政治人物拒绝或企图避免向华文媒体发表文告。他们担心所说过的话会在报告刊出时变成不同的话。
很不幸的，知道今天为止，政党领袖，尤其是巫统不采取法律行动对付上述『不公正』（ketidakadilan）和『失准』（ketidaktepatan）的报道。有人找借口说这将耗费金钱和时间，而且这也会造成领袖们和华人选民之间的冲突。
有些领袖觉得很难与华人记者相处，因为他们当中大部分都是『没经验的年轻人』（orang muda dan tidak berpengalaman）。
更糟的是，他们当中有许多无法流畅的使用马来文和英文，结果在交流时成了『鸡同鸭讲』。
也许（Mungkin）华文报有两大困难。首先、记者的素质。有许多人无法掌握马来文，以及流畅的使用英文。有部分人也对法律、宪法和国家行政不甚了解。这导致了他们的许多新闻报道和分析文章中造成人民的煽动和愤怒。
他们引起了对当权者的愤怒情绪，因为他们本身对此一无所知。
其二、这些新闻报道中，部分只是为了迎合对华社有利的议程。就因为如此，对当权者、巫统、《马来西亚前锋报》和伊斯兰教领袖所撰写的煽动仇恨性质的文章，对他们而言成为了家常便饭（lumrah）和必须性（kemestian）。
我们可以看看这些报张对《马来西亚前锋报》和郑全行博士的攻击。除此之外，许多的马来领袖被当作是敌人，因为他们被认为过于保护伊斯兰教和马来人的地位。
我想政府对这些不负责任，为所欲为的报道是早有所知的，很不幸的是，采取行动是非常困难的，因为他们有华社为其『撑腰』（dilindungi），而华社构成了大约四成的大马选民。
问题是，内政部要软弱（berlembut）到何时？即使不采取行动，华族依然在上届全国大选中支持了行动党。
由此可知，采取行动不可计较一时的政治利益。也请想想国家和社会的和谐，别等到生米煮成熟饭（才后悔莫及）。我们也许需要自问，在独立五十年后，为何这些报张比起马来文或英文报还要蓬勃呢？
是否他们获得了某些人士的协助，又或者反映出华族对他们的报业存亡的持重态度呢？
原文出处：Jangan biarkan akhbar Cina gugat keharmonian
原文日期：20/08/09
原文作者：ABDUL JALIL BACKER
翻译 ：西西留
原文：
Jangan biarkan akhbar Cina gugat keharmonian
Oleh ABDUL JALIL BACKER
PANDANGAN Datuk A. Kadir Jasin dan Awang Selamat dalam Utusan Malaysia semalam mengenai sikap tidak bertanggungjawab akhbar-akhbar berbahasa Cina di negara ini perlu diberi perhatian serius oleh Kementerian Dalam Negeri.
Akhbar-akhbar itu bukan sahaja perlu dipantau malah perlu diambil tindakan tegas sekiranya berlaku penyelewengan etika atau didapati mengadudombakan masyarakat Cina dengan kaum lain.
Sesetengah akhbar itu terkenal sebagai pemutar belit, pelapor tidak tepat dan membuat ulasan berbaur perkauman.
Maka kerana itu ada sesetengah ahli politik yang enggan dan cuba mengelak daripada memberi kenyataan kepada media berbahasa Cina. Mereka bimbang lain yang dikatakan lain pula yang disiarkan.
Malangnya sehingga kini pemimpin politik terutamanya UMNO tidak mengambil tindakan undang-undang ke atas ketidakadilan atau ketidaktepatan laporan tersebut. Ada yang memberi alasan ia akan menelan kos dan masa. Malah ia juga boleh menimbulkan konflik antara pemimpin itu dengan pengundi Cina.
Sebahagian lagi mungkin tidak tahu mereka dihentam atau difitnah kerana tidak membaca akhbar berbahasa Cina.
Ada juga pemimpin yang merasakan susah untuk berurusan dengan wartawan akhbar Cina kerana kebanyakan mereka terdiri daripada "orang muda dan tidak berpengalaman".
Lebih teruk, ada di antaranya tidak fasih berbahasa Melayu dan Inggeris. Akhirnya kita menjadi seperti "ayam dan itik" ketika cuba berkomunikasi.
Mungkin ada dua masalah utama akhbar-akhbar Cina ini. Pertama, daripada segi kualiti wartawan. Ramai yang tidak menguasai bahasa Melayu dan tidak fasih berbahasa Inggeris. Sebahagian pula tidak banyak pengetahuan mengenai undangundang, Perlembagaan dan pentadbiran negara. Ini menyebabkan banyak laporan berita dan ulasan mereka menimbulkan kegusaran dan kemarahan rakyat.
Mereka menimbulkan sentimen kebencian kepada pihak berkuasa kerana mereka sendiri tidak memahaminya.
Keduanya, sesetengah daripada akhbar ini hanya menyokong apa sahaja agenda yang menguntungkan kaum Cina. Justeru laporan berat sebelah dan berunsur menghasut kebencian kepada pihak berkuasa, kerajaan, UMNO, Utusan Malaysia dan pemimpin Islam adalah lumrah dan satu kemestian kepada mereka.
Kita lihat sahaja serangan akhbar-akhbar ini ke atas Utusan Malaysia dan Dr. Ridhuan Tee Abdullah. Selain itu, ramai lagi pemimpin Melayu dijadikan musuh kerana dilihat terlalu mempertahankan kedudukan Islam dan orang Melayu.
Saya fikir kerajaan sedia maklum masalah kebebasan sewenang-wenangnya tanpa sifat kebertanggungjawaban akhbarakhbar ini. Malangnya tindakan sukar diambil kerana mereka 'dilindungi' oleh kaum Cina yang merupakan lebih kurang 40 peratus pengundi di Malaysia.
Soalnya sampai bila Kementerian Dalam Negeri ingin berlembut? Jika tiada tindakan diambil pun kaum Cina tetap menyokong DAP pada pilihan raya lalu.
Justeru keputusan atau tindakan tidak boleh mengambil kira kepentingan politik semata-mata. Fikirkan juga keharmonian negara dan masyarakat. Jangan sampai nasi jadi bubur. Kita juga mungkin perlu bertanya setelah lebih 50 tahun merdeka, mengapa akhbar-akhbar ini terus subur berbanding akhbar berbahasa Melayu dan Inggeris?
Apakah kerana mereka mendapat bantuan daripada pihak-pihak tertentu atau ini mencerminkan sikap perkauman orang Cina sendiri yang mementingkan survival akhbar kaum mereka ini?
摘自http://www.utusan.com.my/utusan/info.as ... m&arc=hive
在昨日的《马来西亚前锋报》中，拿督卡迪雅欣（A. Kadir Jasin）和阿旺瑟拉莫（Awang Selamat）写说有关内政部必须更加严谨的观察国内华文报不负责任的言论。
这些新闻报道不仅必须受到观察，如果出现极端言论，或是在华社与其他族群间挑拨离间时，当局必须采取果断的措施。
这些新闻当中，有部分被认为是颠倒是非（pemutar belit）、错误报道（pelapor tidak tepat）以及做出具有种族味道的分析（ulasan berbaur perkauman）。结果，造成这些领袖与华裔选民造成冲突。
因此，部分政治人物拒绝或企图避免向华文媒体发表文告。他们担心所说过的话会在报告刊出时变成不同的话。
很不幸的，知道今天为止，政党领袖，尤其是巫统不采取法律行动对付上述『不公正』（ketidakadilan）和『失准』（ketidaktepatan）的报道。有人找借口说这将耗费金钱和时间，而且这也会造成领袖们和华人选民之间的冲突。
有些领袖觉得很难与华人记者相处，因为他们当中大部分都是『没经验的年轻人』（orang muda dan tidak berpengalaman）。
更糟的是，他们当中有许多无法流畅的使用马来文和英文，结果在交流时成了『鸡同鸭讲』。
也许（Mungkin）华文报有两大困难。首先、记者的素质。有许多人无法掌握马来文，以及流畅的使用英文。有部分人也对法律、宪法和国家行政不甚了解。这导致了他们的许多新闻报道和分析文章中造成人民的煽动和愤怒。
他们引起了对当权者的愤怒情绪，因为他们本身对此一无所知。
其二、这些新闻报道中，部分只是为了迎合对华社有利的议程。就因为如此，对当权者、巫统、《马来西亚前锋报》和伊斯兰教领袖所撰写的煽动仇恨性质的文章，对他们而言成为了家常便饭（lumrah）和必须性（kemestian）。
我们可以看看这些报张对《马来西亚前锋报》和郑全行博士的攻击。除此之外，许多的马来领袖被当作是敌人，因为他们被认为过于保护伊斯兰教和马来人的地位。
我想政府对这些不负责任，为所欲为的报道是早有所知的，很不幸的是，采取行动是非常困难的，因为他们有华社为其『撑腰』（dilindungi），而华社构成了大约四成的大马选民。
问题是，内政部要软弱（berlembut）到何时？即使不采取行动，华族依然在上届全国大选中支持了行动党。
由此可知，采取行动不可计较一时的政治利益。也请想想国家和社会的和谐，别等到生米煮成熟饭（才后悔莫及）。我们也许需要自问，在独立五十年后，为何这些报张比起马来文或英文报还要蓬勃呢？
是否他们获得了某些人士的协助，又或者反映出华族对他们的报业存亡的持重态度呢？
原文出处：Jangan biarkan akhbar Cina gugat keharmonian
原文日期：20/08/09
原文作者：ABDUL JALIL BACKER
翻译 ：西西留
原文：
Jangan biarkan akhbar Cina gugat keharmonian
Oleh ABDUL JALIL BACKER
PANDANGAN Datuk A. Kadir Jasin dan Awang Selamat dalam Utusan Malaysia semalam mengenai sikap tidak bertanggungjawab akhbar-akhbar berbahasa Cina di negara ini perlu diberi perhatian serius oleh Kementerian Dalam Negeri.
Akhbar-akhbar itu bukan sahaja perlu dipantau malah perlu diambil tindakan tegas sekiranya berlaku penyelewengan etika atau didapati mengadudombakan masyarakat Cina dengan kaum lain.
Sesetengah akhbar itu terkenal sebagai pemutar belit, pelapor tidak tepat dan membuat ulasan berbaur perkauman.
Maka kerana itu ada sesetengah ahli politik yang enggan dan cuba mengelak daripada memberi kenyataan kepada media berbahasa Cina. Mereka bimbang lain yang dikatakan lain pula yang disiarkan.
Malangnya sehingga kini pemimpin politik terutamanya UMNO tidak mengambil tindakan undang-undang ke atas ketidakadilan atau ketidaktepatan laporan tersebut. Ada yang memberi alasan ia akan menelan kos dan masa. Malah ia juga boleh menimbulkan konflik antara pemimpin itu dengan pengundi Cina.
Sebahagian lagi mungkin tidak tahu mereka dihentam atau difitnah kerana tidak membaca akhbar berbahasa Cina.
Ada juga pemimpin yang merasakan susah untuk berurusan dengan wartawan akhbar Cina kerana kebanyakan mereka terdiri daripada "orang muda dan tidak berpengalaman".
Lebih teruk, ada di antaranya tidak fasih berbahasa Melayu dan Inggeris. Akhirnya kita menjadi seperti "ayam dan itik" ketika cuba berkomunikasi.
Mungkin ada dua masalah utama akhbar-akhbar Cina ini. Pertama, daripada segi kualiti wartawan. Ramai yang tidak menguasai bahasa Melayu dan tidak fasih berbahasa Inggeris. Sebahagian pula tidak banyak pengetahuan mengenai undangundang, Perlembagaan dan pentadbiran negara. Ini menyebabkan banyak laporan berita dan ulasan mereka menimbulkan kegusaran dan kemarahan rakyat.
Mereka menimbulkan sentimen kebencian kepada pihak berkuasa kerana mereka sendiri tidak memahaminya.
Keduanya, sesetengah daripada akhbar ini hanya menyokong apa sahaja agenda yang menguntungkan kaum Cina. Justeru laporan berat sebelah dan berunsur menghasut kebencian kepada pihak berkuasa, kerajaan, UMNO, Utusan Malaysia dan pemimpin Islam adalah lumrah dan satu kemestian kepada mereka.
Kita lihat sahaja serangan akhbar-akhbar ini ke atas Utusan Malaysia dan Dr. Ridhuan Tee Abdullah. Selain itu, ramai lagi pemimpin Melayu dijadikan musuh kerana dilihat terlalu mempertahankan kedudukan Islam dan orang Melayu.
Saya fikir kerajaan sedia maklum masalah kebebasan sewenang-wenangnya tanpa sifat kebertanggungjawaban akhbarakhbar ini. Malangnya tindakan sukar diambil kerana mereka 'dilindungi' oleh kaum Cina yang merupakan lebih kurang 40 peratus pengundi di Malaysia.
Soalnya sampai bila Kementerian Dalam Negeri ingin berlembut? Jika tiada tindakan diambil pun kaum Cina tetap menyokong DAP pada pilihan raya lalu.
Justeru keputusan atau tindakan tidak boleh mengambil kira kepentingan politik semata-mata. Fikirkan juga keharmonian negara dan masyarakat. Jangan sampai nasi jadi bubur. Kita juga mungkin perlu bertanya setelah lebih 50 tahun merdeka, mengapa akhbar-akhbar ini terus subur berbanding akhbar berbahasa Melayu dan Inggeris?
Apakah kerana mereka mendapat bantuan daripada pihak-pihak tertentu atau ini mencerminkan sikap perkauman orang Cina sendiri yang mementingkan survival akhbar kaum mereka ini?
摘自http://www.utusan.com.my/utusan/info.as ... m&arc=hive
~~每个人要走的路，都是自己的选择。~~
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。
不患人之不己知，患其不能也。
天子之剑、诸侯之剑、庶人之剑。